Ο Σεβασμιότατος Γρηγόριος Ν. Ηλιάδης γεννήθηκε στο Σεμέντρε της Μικράς Ασίας το 1859 όπου έζησε με τη σύζυγό του Σωτηρία και τέσσερα παιδιά. Χειροτονήθηκε στο ιερατείο το 1900. Το 1924 ίδρυσε την εκκλησία στην Καρκάρα. Μετά από δύο χρόνια πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες περίπου το 1926 για να μείνει στο Πόντιακ του Μίσιγκαν με τον γιο και την κόρη του.
Το 1928, σαράντα μέλη της κοινότητας συναντήθηκαν και οργάνωσαν την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Πόντιακ του Μίσιγκαν. Πρώτος ιερέας έγινε ο αιδεσιμότατος Ηλιάδης. Μέσα από την αφοσίωση και την πνευματική του καθοδήγηση η εκκλησία μπόρεσε να λειτουργήσει σε περιόδους δυσκολίας. Υπηρέτησε την κοινότητα το 1928, το 1932, το 1939, το 1940 και το 1941. Εκοιμήθη στις 23 Μαρτίου 1952.
Τα ιερά σκεύη , τα οποία ήταν χειροποίητα από ασήμι το 1866, μαζί με το Ιερό Ευαγγέλιο με αργυρό ένθετο του 1754, ξεκίνησαν ένα απίστευτο ταξίδι με τον πατέρα Γρηγόριο Ηλιάδη καθώς ταξίδευαν από τη Μικρά Ασία στην Καρκάρα, πριν διασχίσουν τον Ατλαντικό. Ωκεανός στον τελικό προορισμό τους – την πόλη Pontiac, Μίσιγκαν.
Μετά τον θάνατο του Πατέρα Γρηγορίου, αυτά τα ιερά σκεύη και το Ιερό Ευαγγέλιο περιήλθαν στην ιδιοκτησία του γιου του, Γουίλιαμ Μπ. Γρηγόριου, που έχει πλέον αποβιώσει. Η γυναίκα και τα παιδιά του δώρισαν αυτά τα ιερά σκεύη και το Ιερό Ευαγγέλιο στο Ιερό του Αγίου Φωτίου στον Άγιο Αυγουστίνο της Φλόριντα στις 27 Ιουνίου 2003.
Πηγή: Φιλανθρωπική Εταιρεία Semendre
Τα επιμάνικα είναι του Σεβασμιότατου Γρηγόριου Ν. Ηλιάδη βρίσκονται στο Μουσείο Προσφιγικού Ελληνισμού Καβάλας.
Φωτογραφία: Κασκαμανίδης Γιάννης
